خانه / بیزینس وکارآفرینی / کارآفرینی که پدر صنعت نساجی کشور شد

کارآفرینی که پدر صنعت نساجی کشور شد

کارآفرینی که پدر صنعت نساجی کشور شد
حاج حسن تفضلی را در کاشان همه به اسم ارباب تفضلی می‌شناختند. کسی که کارخانه های نساجی را به این شهر برد، اشتغال صنعتی را در این شهر کلید زد و حتی « پدر صنعت نساجی ایران» نام گرفت. صنعتی که در سال 1313 در شهر کاشان بنیان گذاشته شد.

آبان سال 66 وقتی که پیکرش را برای دفن در مزار دشت افروز می‌بردند، از انبوه جمعیتی که به مراسم تشییع آمده بود می‌شد حدس زد که این نام، از نام‌هایی است که به سادگی از خاطره شهر کاشان و صنعت ایران زدوده نخواهد شد.

حسن تفضلی در سال 1274 به دنیا آمد و تجارت ارثی بود که از همان ابتدا از پدرش عبدالرحیم به او رسید و شاید همین شد که تا 4 دهه راه پدر را رفت و سنگ بنای صنعت نساجی در منطقه کاشان و آران و بیدگل را گذاشت و کارخانه کوچک او در طول 45 سال فعالیت و کار شبانه روزی به یکی از بزرگترین واحدهای نساجی کاشان و ایران با 4500 نفرپرسنل تبدیل شد.

حسن تفضلی در ابتدا در تجارت کالاهای مختلف در بازار کاشان فعالیت داشت اما در 39 سالگی به فکر راه اندازی شرکت ریسندگی و بافندگی کاشان افتاد. او این شرکت را با سرمایه اولیه 200 هزار تومان و مشارکت چهار نفر دیگر راه اندازی کرد و اولین کارخانه اش اول تیر 1315 به بهره برداری رسید.

او از همان ابتدای شروع کار به گسترش کار و توسعه فعالیت های کارخانه اهمیت بسیار می داد و از همین رو برای توسعه فعالیت های کارخانه برنامه ریزی شده پیش می رفت و هر چند سال یک بار با افزایش سرمایه دست به توسعه کار، نوسازی ماشین آلات، خرید تجهیزات جدید می زد و زمینه را برای افزایش تولیدات با تنوع بیشتر محصولات فراهم می کرد. حسن تفضلی همچنین با سفرهای متعدد به نقاط مختلف جهان به خصوص کشورهای اروپایی و آسیای جنوب شرقی از جمله ژاپن و بلژیک در جریان آخرین تحولات حوزه نساجی قرار می گرفت و تلاش می کرد تا با وارد کردن تجهیزات و همکاری با کارخانه های مهم نساجی جهان فضا را برای تولید محصولات جدید در کشور فراهم کند.

همچنین ارباب تفضلی در این مسیر با استخدام کارشناسان خارجی و مهندسان داخلی (4 متخصص خارجی و 11 مهندس ایرانی در سال 1357 در کارخانه ریسندگی کاشان کار می کردند) و کمک گرفتن از آن ها در کارخانجات خود تلاش می کرد تا با تکنولوژی های بروز نساجی آن زمان پیش برود و همین نگاه و تفکر بود که باعث شد زیر بنای کارخانه ریسندگی کاشان بعد از گذشت 40 سال در سال 1356 به 58 هزار متر مربع و سرمایه شرکت که در روز تاسیس 200 هزار تومان بود به 155 میلیون و 700 هزار تومان افزایش یابد و تولید کارخانه به سالانه 35 میلیون متر انواع پارچه برسد.

کارخانه نساجی ارباب تفضلی با نوع نگاه او تا جایی پیش رفت کرد که آن ها انواع منسوجات نخی، ابریشمی، الیاف پشمی، مصنوعی و متقال را تولید می کردند. پیشرفت و توسعه شرکت ریسندگی کاشان باعث شد این شرکت در اسفند 1355 در بورس پذیرفته شود و بهای اسمی هرسهم آن 500 تومان به فروش برسد، بهایی که دو سال بعد در سال 1357 به هزار و 30 تومان افزایش یافت و شرکت بیش از 8 هزار و 500 سهام دار داشت.

در کنار شرکت ریسندگی کاشان حسن تفضلی در سال 1334 بعد از گذشت حدود 20 سال از شروع بهره برداری از کارخانه اول با مشارکت خاندان لاجوردی به فکر راه اندازی کارخانه مخمل کاشان بیفتد. سهم ارباب تفضلی در کارخانه مخمل کاشان 25 درصد و سهم خاندان لاجوردی 75 درصد بود. کارخانه مخمل کاشان هم مانند کارخانه ریسندگی خیلی زود توانست راه توسعه و پیشرفت تولید و محصولات را در پیش بگیرد به طوری که بعد از گذشت 10 سال از شروع تاسیس، کارخانه 2 هزار نفر پرسنل داشت و انواع نخ، پارچه های چادری، حریر، مخمل پتویی، مبلی، کبریتی، شیفتون و سجاده در آن تولید می شد. کارخانه مخمل کاشان هم در سال 1353 با ارزش 100 تومانی هر سهم وارد بورس شد و ارزش هر سهم در سال 1357 به 140 تومان رسید.

این کارخانه در سال 1357 بیش از 2040 سهامدار داشت و سرمایه شرکت به 176 میلیون و 500 هزار تومان رسیده بود. محصولات این کارخانه تاجایی بین مشریان برای خود جا بازکرده بود که فروش کارخانه از مخمل 49 میلیون تومان در سال 1349 به 500 میلیون تومان در سال 1357 افزایش یافت.

البته ارباب تفضلی همیشه درکنار توسعه کار و افزایش تولیدات به زندگی کارگران و درآمد آن ها توجه ویژه داشت تا جایی که در سال 1350 بیش از یک و نیم میلیون تومان سود ویژه شرکت ریسندگی کاشان را بین کارگران کارخانه توزیع کرد و حتی در کارخانه مخمل کاشان به کارگران پیشنهاد داد تا برای افزایش حقوق برپایه کارمزد کار کنند. مزد کارگران برای تولید 12 متر مخمل 6 تومان بود ولی هرچقدر بیشتر از آن بافته می شد مزد آن را دریافت می کردند. این نگاه تشویقی برای کار بیشتر با درآمد بالاتر که تولید چندین برابری را در کارخانه به دنبال داشت باعث شد تا بهره وری هر فرد در تولید روزانه به 28 متر و دستمزد آنان به 10 تا 14 تومان افزایش یابد.

بعد از پیروزی انقلاب کارخانجات حسن تفضلی جزو هیچ یک از بندهایی که واحدها را در اختیار سازمانی دولتی قرار می داد، جای نگرفت و او توانست به شکلی آزاد به فعالیت های خود ادامه دهد و کارخانه اش مصادره نشد اما این ماجرا چندان به طول نکشید تا حسن تفضلی با مشکلی جدی برای ادامه کار رو به رو شد و آن ممنوع المعامله و ممنوع الخروج شدن او بود.

حسن تفضلی در سال 1359 به دلیل عضویت در هیئت مدیره بانک صنایع پیش از پیروزی انقلاب (از زمان تاسیس در سال 1352) و باوجود اینکه نه سهام دار بود، نه حقوق و درآمدی از این بانک داشت، ممنوع المعامله شد و 9 سال پیگیری او در دادستانی و دادیاری تا زمان فوتش در شعبه های دادگاه به نتیجه نرسید. در این سال ها و بعد از درگذشت حسن تفضلی مدیریت صنایع ریسندگی و بافندگی کاشان و شرکت مخمل و ابریشم کاشان دولتی شد. با دولتی شدن این کارخانجات نه تنها روند توسعه سال های قبل آن ها ادامه پیدا نکرد بلکه با مرور زمان این صنایع رو به افت شدید کار و زیان دهی گام برداشتند و با بحران رو به رو شدند. این شرکت ها از سال 1377 با بحران جدی رو به رو شدند. مدیران آن ها قادر به پرداخت حقوق و حق بیمه کارکنان خود نبودند و با بدهی های کلان مواجه شده بودند و برای حل مشکلات اقدام به فروش سرمایه های شرکت و بازخرید پرسنل کردند تا جایی که پرسنل صنایع ریسندگی و بافندگی کاشان و شرکت مخمل و ابریشم کاشان که در سال 1357 حدود 6500 نفر بودند بعد از گذشت 32 سال به هزار نفر کاهش یافتند.

تفضلی در طول عمر 90 ساله‌اش، از فعالیت­های فرهنگی دریغ نکرد. چند سالی به پیروزی انقلاب مانده بود که بقعه محتشم کاشانی به او مورد مرمّت اساسی قرار گرفت و اشعارش در تیراژ بالا چاپ و به تمامی نقاط کشور ارسال شد. جز این هم خدمات عام­المنفعه‌اش بر سر زبان‌ها بود مثل کمک به مساجد، حسینیه‌ها و هیئت‌های مذهبی، دستگیری از مستمندان و ایتام، ساخت مرکز رادیولوژی و سی.سی.یو برای مردم کاشان و یا بنیانگذاری نهادهای غیر دولتی و مردم­نهاد مثل اتاق بازرگانی کاشان در سال 1334 و البته کمک هایش به نهادهای نوپای انقلابی مثل بنیاد شهید.

دکتر حسین غزنوی، از پزشکان نامی کاشان، در خصوص کمک‌های تفضلی به توسعه بهداشت و درمان منطقه می‌گوید: «ارباب تفضلی از خاک طلا می‌ساخت. او اهل مروت و محبت بودکه کمک زیادی هم به بخش درمان و بهداشت کاشان کرد. خودم مدت ها پزشک اختصاصی او بودم. خاطرم هست همین بیمارستان اخوان فاقد دستگاه CCU بود. هنوز درخواستم بر زبان جاری نشده بود که بلافاصله دستور خرید دستگاه مذکور به علاوه چهار دستگاه نوار قلب و سایر تجهیزات را داد. بعد از یک ماه همه دستگاه ها نصب شد. همه مردم کاشان از نقش بیمارستان شهید بهشتی در درمان بیماران شهر کاملاً آگاه هستند. من اوایل جزء هیئت امنای بیمارستان بودم. برای تجهیز بیمارستان نیاز به پول قابل توجهی داشتیم. مجدداً به ارباب مراجعه کرده و از او در این زمینه کمک خواستیم. بعد از این که حرف های من را شنید و متوجه شد که بیمارستان شهید بهشتی چه پروژه مهمی می باشد، چک 20 میلیون تومانی را برای این کار صادر کرد. الان هم این مبلغ بالاست. چه برسد آن موقع که رقم بسیار چشمگیر و نجومی بود. ولی ایشان برای توسعه کاشان هر کاری که لازم بود را انجام می داد. خرید دستگاه رادیولوژی زایشگاه شبیه خوانی و آثار بسیاری از اقدامات او هم چنان در مراکز درمانی مختلف کاشان در معرض دید همگان است.»

منبع: صدای اقتصاد

درباره ی admin

همچنین ببینید

بازاریابی اینترنتی

برخی از ابزارهای اصلی در بازاریابی اینترنتیموارد زیر است ساخت صفحات فرود: این صفحات با …

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *